Jak zapobiegać objawom ADHD – Kłopot ze skupieniem uwagi

Jak zapobiegać objawom ADHD – Kłopot ze skupieniem uwagi

Problemy ze skupieniem uwagi, wzrost nadpobudliwości – to kluczowe wyróżniki zaburzenia żyjących z ADHD. Ta nieprzyjemna przypadłość, jeśli nie jest leczona od młodości, spowoduje w przyszłości wiele rozczarowujących skutków. Jak zapobiec choć w części fatalnym skutkom ADHD?

dziewczynka na huśtawce

Autor: Donnie Ray Jones
Źródło: http://www.flickr.com
Schorzenie daje się poznać publicznie już w fazie dziecięcej. Łatwo zidentyfikujemy dzieciaka, który ma zwiększoną ruchliwość, jest mniej skłonny do słuchania zdań rodziców i opiekunów. Już wtedy widzimy u dziecka objawy typowe dla ADHD – gwałtowna reakcja na wszystkie przychodzące bodźce naraz (co nie występuje na taką skalę u normalnych dzieci), nieuważne słuchanie, problemy z pamiętaniem prostych poleceń itd.

Nie zawsze zwiększona aktywność ruchowa jest objawem schorzenia. Jeśli jednak u małego dziecka włączają się tiki i ruchy nerwowe (związane np. z problemem wysiedzenia kilku minut przy posiłku lub, gdy jego aktywność nosi znamię niespokojnej czy nie potrafi połączyć aktywnego wypoczynku ze spokojnymi ruchami) wówczas są to objawy ADHD. Maluchy cierpiące na to schorzenie już od najmłodszych lat czują się inni od zdrowych przedszkolaków – ciekawa strona. Dzieci nadpobudliwe mają kłopoty z wyrobieniem u siebie pokory. Oczekiwanie na swoją kolei, konkurowanie, mozolna praca, która dopiero po jakimś czasie da efekty – w tych aspektach mają trudne, ale możliwe do nadrobienia zaległości.

psychoterapeuta

Źródło: flickr.com
Terapia psychologiczna nie jest w stanie wyeliminować ADHD w całości. Najistotniejsze dla rodziców nadpobudliwego dzieciaka jest jak najszybsze zapisanie go na tego rodzaju terapię. Przyjmuje ona bardziej formę troskliwej opieki, mającej na celu wyciszenie dziecka i wyrobienie w nim zachowań, którymi zastąpi w życiu swoje niedoskonałości.

Praca nad rozjuszonym dzieckiem przynosi skutki, kiedy wspólny model leczenia wypracują rodzice i psycholog. Dziecko, które przechodzi terapię przed południem w przedszkolu, w rozmowie z psychologiem i po południu w domu, szybciej przyswoi zdrowe mechanizmy.

U dorosłych sprawa wygląda inaczej. Są świadomi swoich nadpobudliwych genów i nauczeni jak skrywać i nie dać poznać o swojej nadpobudliwości, braku koncentracji itd. Rozmawiają sami ze sobą, co pozwala na naukę intuicji i tłumienie impulsywności.

Dla osób zainteresowanych tym oraz pozostałymi kwestami psychologicznymi, rekomendujemy serwis