Moda dziecięca

W jaki sposób przekonać ucznia do porządkowania swoich rzeczy

Robienie porządków, och te obligatoryjne sprzątanie, mówiłeś od najmłodszych lat, gdy rodzice kazali Ci sprzątać pokój. No i sprzątałeś, na pól gwizdka, co prawda, ale wykonywałeś swoje obowiązki, jak prawdziwy facet, który nie ucieka od pewnych postanowień. Po latach doceniasz trud włożony w takie wychowanie… A może nie?

uczeń
Kogo nie pytać, odpowiedzi będą różne. Wiele zależy od formy respektowania wychowawczych poleceń. Jeśli był to typowy przymus bez polotu, bez wytłumaczenia, po co to, z jednym wytłumaczeniem typu „tak, bo tak”, nie pozostaje nam nic innego, jak powiedzieć: przymus. Jednak, jeśli te polecenia były uzasadnione mocnymi argumentami, a ty sprzątając byłeś pewien, że robisz to dla siebie, dla swojej wygody i zdrowia, a nie dla samej czynności (którą wtedy traktowałeś jako karę), to takie podejście dzisiaj może skutkować określeniem: było warto!

To jak zostaliśmy ukształtowani w tej dziedzinie przekłada się też na nasze zachowanie wobec naszych dzieci. Kiedy wchodzimy w porze sprzątania do pokoju dziecka, a tam nic nie jest ułożone, a wala się wszystko, co tylko możliwe: pióra dla dzieci, pędzle dla dzieci, papiery do origami, pinezki beczułki, flamastry, ołówki i długopisy, to może zrozumieć, iż dziecko ma w tym jakiś cel, lub możemy od razu zająć się impulsywnym zwracaniem uwagi, by krzyczeć bez opamiętania. Oczywiście zalecane jest pierwsze rozwiązanie, a chwilę później

szkoła

Autor: reynermedia
Źródło: http://www.flickr.com

nasza pociecha widząc nasze zdziwienie odpowiada samemu, że przemeblowuje, bo tamten wystrój już mu się nie podoba, i chce podnieść te wszystkie pinezki, ponieważ są porozrzucane wszędzie, gdyż są tak małe, że niewidoczne, fajnie by było też te wszystkie ołówki pozbierać do jakiegoś pojemnika, bo za każdym razem się szuka, jak jest potrzebne…

Widzisz, podziw, radość! To już nie jest zwykłe sprzątanie, zrób to, tamto, wynieś śmieci, a nasza pociecha niczym śnięta ryba wszystko to wykonuje, lecz pojawia się tu jego osobista inicjatywa zmiany swojego własnego świata. warto pochwalić takie zachowanie, jednak nie jakoś wylewnie, lecz pokazywać, ze w taki sposób zachowują się dorośli, to jest fajne i odpowiedzialne, to dowodzi o samodzielności i dojrzałości.

Absorbujący post? Jeżeli tak sądzisz, kliknij bez wahania tutaj, ponieważ te materiały z pewnością też uznasz za warte zerknięcia (http://www.strojemikolaja.pl/czapka-mikolaja-dla-dzieci-model-1/prod_309.php).

Dziecko to na pewno uraduje.